-
- Katılım
- 11 Aralık 2025
-
- Mesajlar
- 39
-
- Tepkime puanı
- 1
-
- Puan
- 8
-
- Konum
- Dersim
-
- Web sitesi
- www.dersimhalki.com
6 Şubat, bu ülkenin hafızasına kazınmış bir kırılma noktasıdır.
Takvimde bir tarih olmaktan çok,
"binlerce hayatın yarım kaldığı, sessizliğin çığlığa dönüştüğü gece"
olarak hatırlanacaktır.
O sabah yalnızca Hatay değil;
Kahramanmaraş, Adıyaman, Malatya, Gaziantep, Osmaniye, Şanlıurfa, Diyarbakır, Kilis, Elazığ ve çevresindeki birçok şehir
aynı acıyla uyandı.
"Bir ülkenin kalbi aynı anda kırıldı."
Evler yıkıldı, sokaklar sustu, şehirler karanlığa gömüldü.
Uykusunda yakalanan insanlar, vedalaşamadan hayata veda etti.
Enkaz altında kalan sadece beton değildi;
anneler, babalar, çocuklar, hayaller ve umutlar da oradaydı.
Birçok şehirde hayat durdu, zaman dondu.
Bugün hâlâ eksik sandalyeler var,
hâlâ telefonu açıp arayamayanlar,
hâlâ bir ismi fısıldarken sesi titreyen insanlar var.
Geride kalanlar,
"bir yandan hayatta kalmanın suçluluğuyla, bir yandan kaybetmenin ağırlığıyla"
yaşamaya devam ediyor.
Bu felaket bize şunu öğretti:
"Acı sadece toprağın altına gömülmez, yaşayanların kalbinde de kalır."
Kaybettiklerimizi rahmetle anarken,
hayatta kalanların unutulmaması gerektiğini hatırlatıyoruz.
Unutmamak bir vicdan meselesidir.
Unutturmamak insanlık borcudur.
"6 Şubat’ı anmak; Hatay’ın, Maraş’ın, Adıyaman’ın ve tüm deprem şehirlerinin yanında durmaktır."
Depremde kaybettiklerimizi saygı ve rahmetle anıyoruz.
6 Şubat unutulmadı, unutulmayacak.
Takvimde bir tarih olmaktan çok,
"binlerce hayatın yarım kaldığı, sessizliğin çığlığa dönüştüğü gece"
olarak hatırlanacaktır.
O sabah yalnızca Hatay değil;
Kahramanmaraş, Adıyaman, Malatya, Gaziantep, Osmaniye, Şanlıurfa, Diyarbakır, Kilis, Elazığ ve çevresindeki birçok şehir
aynı acıyla uyandı.
"Bir ülkenin kalbi aynı anda kırıldı."
Evler yıkıldı, sokaklar sustu, şehirler karanlığa gömüldü.
Uykusunda yakalanan insanlar, vedalaşamadan hayata veda etti.
Enkaz altında kalan sadece beton değildi;
anneler, babalar, çocuklar, hayaller ve umutlar da oradaydı.
Birçok şehirde hayat durdu, zaman dondu.
Bugün hâlâ eksik sandalyeler var,
hâlâ telefonu açıp arayamayanlar,
hâlâ bir ismi fısıldarken sesi titreyen insanlar var.
Geride kalanlar,
"bir yandan hayatta kalmanın suçluluğuyla, bir yandan kaybetmenin ağırlığıyla"
yaşamaya devam ediyor.
Bu felaket bize şunu öğretti:
"Acı sadece toprağın altına gömülmez, yaşayanların kalbinde de kalır."
Kaybettiklerimizi rahmetle anarken,
hayatta kalanların unutulmaması gerektiğini hatırlatıyoruz.
Unutmamak bir vicdan meselesidir.
Unutturmamak insanlık borcudur.
"6 Şubat’ı anmak; Hatay’ın, Maraş’ın, Adıyaman’ın ve tüm deprem şehirlerinin yanında durmaktır."
Depremde kaybettiklerimizi saygı ve rahmetle anıyoruz.
6 Şubat unutulmadı, unutulmayacak.